پارت دویست و هفتم :

ترانه تیبا را داخل پارکینگ پارک می‌کند و هردو سمت سربلایی درکه می‌روند، آترا بی‌حوصله کنار ترانه قدم برمی‌دارد و نگاهش به ظرف‌های برگه زردآلو سرخ می‌رسد.
- می‌خوای یکم بخریم تو راه بخوریم؟
آترا «نه» کوتاهی می‌گوید و سمت پل کوچک فلزی می‌چرخد و ترانه خودش را با قدم‌های بلند به او می‌رساند، دستش را دور بازوی او حلقه می‌کند:
- دمغ نباش دیگه! مثلا اومدیم بیرون حال و هوامون عو

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت دیروز تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ..م

    2

    خیلی تلخه،آترا حداقل به دل خودت رحم کن و امروزو باش 😔

    ۱۵ ساعت پیش
  • مهدیه سجده | نویسنده رمان

    اترا هم خیلی مظلومه از دو طرف زخم خورده و هنوزم عاشقه که این همه دست و پا میزنه برای ازادی نیکداد

    ۱۲ ساعت پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️